22dakika’da türk dizilerini görmeye alışık değiliz belki ama, izlediğinizde çok kaliteli bir yapım olduğunun farkına varacağınız show tv’nin yeni dizisi ezel, daha ilk bölümünden farklı bir yapıya sahip olduğunu gösterdi bize. ilk 6 bölümü ile reytinglerde zirveye oturarak, pazartesi akşamlarının vazgeçilmezi oldu.

başrollerinde kenan imirzalioğlu, cansu dere, yiğit özşener, barış falay gibi başarılı isimler yer almakta.

ezel, bir bakıma modern bir monte kristo hikayesi. arkadaşları ve sevdiği tarafından ihanete uğrayıp, intikam aşkı ile yanıp tutuşan bir gencin, ömer’in hikayesi.

monte kristo denilince aynı olay örgüsünü beklemeniz de hata olur. çok başarılı bir anlatım tekniği var. özellikle ömer rolü için seçilen oyuncu, çok iyi bir seçim olmuş.

ömer

dizide lost izleyenlerin aşina olduğu flashback tekniği kullanılmakta. türk dizilerinde görmeye alışkın olmadığımız, faklı bir çizgisi var. çekim teknikleri ve müzikleri ile bile farkını belli ediyor. küçük mantık hataları da barındırmıyor değil ama o kadar kusur kadı kızında da olur değil mi.

dizi hakkında fazla bilgi verip, izlememiş olanlar için, heyecanını kaçırmanın yersiz olacağını düşünüyorum. umarım bu çizgisinden sapmadan, bu başarıyı devam ettirir. henüz izlememiş olanlara şiddetle tavsiye ediyorum. dizi kirliliği yaşadığımız ülkemizde, böyle kaliteli yapımları görmek her zaman mutlu edecektir bizi.

ayrıca dizinin facebook fan sayfası en yakın rakibi kurtlar vadisi pusu‘ya
150binlik bir fark atarak zirveye oturmuştur.

dizi pazartesi akşamları 20:00′da show tv‘de yayınlanmakta. hiç izlememiş olanların ortadan başlamadan, geçmiş bölümleri bir şekilde izlemelerini tavsiye ediyorum.

kulak verin sözlerime iyice,
herkes öldürebilir sevdiğini
kimi bir bakışıyla yapar bunu,
kimi dalkavukça sözlerle,
korkaklar öpücük ile öldürür,
yürekliler kılıç darbeleriyle!

kimi gençken öldürür sevdiğini
kimileri yaşlı iken öldürür;
şehvetli ellerle öldürür kimi
kimi altından ellerle öldürür;
merhametli kişi bıçak kullanır
çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
kimi satar kimi de satın alır;
kimi gözyaşı döker öldürürken,
kimi kılı kıpırdamadan öldürür;
herkes öldürebilir sevdiğini
ama herkes öldürdü diye ölmez

yasaların yargısı doğru mudur
ya da yanlış mıdır bunu bilemem;
bildiğim tek şey bu hapishanede
demir gibi sağlamdır tüm duvarlar,
bir yıl kadar uzundur her geçen gün
yıl bitmek bilmez, uzadıkça uzar.

kabil’in habil’i öldürdüğü
günden beri hiç dinmedi acılar
çünkü insanların insanlar için
koymuş olduğu bütün yasalar
tıpkı adaletsiz bir kalbur gibi
taneyi eleyip samanı tutar.

bildiğim başka bir şey daha var
-ki bilmeli benim gibi herkes de-
insanın kardeşlerine ettiğini
isa efendimiz görmesin diye
utanç tuğlalarıyla, parmaklıklarla
örüldü yapılan her hapishane.

parmaklıklar güneşi engelledi,
kararttılar tatlı ay ışığını,
cehennemi böyle ört bas ettiler
yaptıkları bütün iğrenç şeyleri
insanoğlundan, tanrının oğlundan
gizlemeyi ustaca başardılar.

zehirli otlar gibi kötülükler
büyür hapishanenin havasında,
yok olur burada harcanıp gider
iyi olan ne varsa insanda:
kapıyı tutar soluk bir keder
umutsuzluk bekçiliğini yapar.

sert taşla döşelidir idamlık avluları,
yüksek duvarlarından süzülür sızıntılar,
o, havaya böyle bir yerde çıkarılırdı,
yoğun bir gök altına,
dört yanını çevirmiş dolaşan gardiyanlar
kendi ölmesin diye adamı kollarlardı.

bazan da otururdu kuşkul gözcüleriyle
gece gündüz demeden acısını izleyen;
ağlamak için bile kalkarsa gözetleyen,
secdeye varmak için yere çömelse bile;
kendisini çalmasın asılacağı ipten,
diye gözleyenlerle.

vali kesinlik yanlı,
kurallara bağlıydı:
doktora göre ölüm
bilimsel bir olaydı:
ve din-adamı her gün iki kere uğrayıp,
dinsel konularda bir özet bırakmaktaydı.

o her gün iki kere piposunu içiyor,
bir bardak birasını:
görüşünü kararlı,
korkusuzdur, içinde bir yer yoktu korkuya;
kıvançlı olduğunu sık sık belirtiyordu,
asılacağı günü yakınlaşıyor diye.

avluda süklüm püklüm dökülerek dolaşan
bir deli sürüsüydük!
umursamıyorduk hiç, biliyorduk ki bizler
şeytan’ın sürüsüydük:
kabak kafamız, ağır adımlarımızla biz
maskara sürüsüydük.

lime lime parçalar katranlı halatları
kanlı kör tırnaklarla;
kapıları ovalar ve yerleri silerdik,
boyuna temizlerdik demir parmaklıkları:
peş peşe sabunlardık tüm tahta kısımları,
gürültüyle çarpardık yerlerde kovaları.

o reading zindanında reading iline yakın
şimdi bir çukur vardır çok alçakça bir çukur,
bir mutsuz adam şimdi yatmaktadır orada
alevin dişleriyle delik deşik olmuştur,
yatmaktadır yakıcı bir kefene sarılmış
mezarında ad yoktur.

isa çağrısına dek, ölülerin orada,
o, sessiz yatacaktır:
hiçbir gerek yok artık aptalca gözyaşında,
ve onun için artık sızlanmak boşunadır:
sevdiği bir kadını öldürmüştü bu adam,
bu yüzden asılmıştır.

ama herkes de gene sevdiğini öldürür,
bu böylece biline,
kimi bunu yüklü bakışlarıyla yapar,
kimi de okşayıcı bir söz ile öldürür,
korkak, bir öpücükle,
yüreklisi kılıçla, bir kılıçla öldürür.